Beste Job,

Jawel, u leest het goed, 'De Digtor des Faderlants' schrijft een brief naar u. Vanaf de dag dat u burgermeester werd van Amsterdam ben ik een groot bewonderaar van uw werk. Leiderschap is een groot goed en u bent het allergrootste goed. Verheugd was ik toen ik hoorde dat u onze Wouter Bos zou opvolgen als lijsttrekker van onze dierbare partij. Eindelijk de juiste man op de juiste plek.

Graag zou ik u vragen om er net zo'n grote tyfusbende van te maken zoals u met Amsterdam deed de lijn die u in Amsterdam volgde, door te trekken naar Nederland. U als MP is een zegen voor het land. In het buitenland zullen ze zeggen, "Kijk dat Nederland er eens goed voor staan. En wat een progressief leiderschap wordt daar vertoond." Hulde, zullen ze zeggen en de economie zal weer aantrekken.

Jazeker meneer Cohen of zal ik zeggen 'Minister President', met de PvdA aan de macht kan Nederland weer lekker slapen, weltrusten.

Uw dienaar,

Emiel vander Spaaks.

Hij pakte de colt uit zijn onderbroek en blafte een middenscheiding in het haar van Ruud. Helaas voor Ruud begon die middenscheiding tussen z’n ogen, zodat hij ter aarde stortte in de perkjes van  buurvrouw Jannie van nummer zesenvijftig. Zevenentachtig jaar was ze, buurvrouw Jannie. Ze had ook een kop van een zevenentachtig jarige. Zo’n ingevallen met rimpels bedekte harses, waarvan je als klein kind hoopte dat je zo een bakkes nooit zou krijgen. Maar goed, de natuur doet haar werk en wat kun je er aan doen. Ze was immers zevenentachtig jaar, de trut.

Dog vond Melvin het niet nodig om Ruud uit de perkjes van buurvrouw Jannie te halen. Hij had immers niets voor niets die .44 door zijn porum gejaagd en om dat lijk ook nog eens mee te slepen naar een andere bestemming, vond Melvin maar verspilde moeite. Ooit had zijn moeder hem eens gevraagd om zijn kamer op te ruimen, nadat hij er vrolijk met zijn Lego had gespeeld. Een grote teringbende was het geworden en met tegenzin had hij die kolerebende opgeruimd, om er de volgende dag er meteen weer een plurisbende van te maken. Uiteindelijk had hij de pijp aan Maarten geven en z’n moeder de tyfus in gewenst en nooit meer iets opgeruimd. Het had hem een goed gevoel gegeven en zodoende was hij verworden tot wie hij nu is. Een ijskoud huurmoordenaar voor de Deense maffia.

En nau, veur jau, een gedigt.

Als je bloemetjes wil kwekon.
Heb je water nodig om te sproeion.
Of een potje pokon, voor het kwekon van een nieuw levon.
Laat de bloemon bloeion en groeion.
Groeion en bloeion.

ijnde.